Renoma

Dom handlowy berlińskiego koncernu Wertheim symbolicznie kończy falę budowy ekskluzywnych obiektów komercyjnych we Wrocławiu jako największy i jeden z ostatnich wybudowanych pod koniec „złotych lat dwudziestych”.

Projekt Dernburga, choć może nie tak nowatorski jak wcześniejsze, skupia jak w soczewce wszystkie najlepsze cechy i doświadczenia poprzedników. Znakomita lokalizacja między promenadą a pl. Kościuszki, przy najbardziej reprezentacyjnej ul. Świdnickiej, na granicy Starego Miasta i dzielnic południowych, które zamieszkiwało bogate mieszczaństwo, pozwoliła na ekspozycję nie tylko jednego, ale aż dwóch narożników. Ponadto w tej części miasta można było postawić siedmiopiętrowy obiekt o ogromnej powierzchni 35 tys. m 2 (dziś wraz z nowym skrzydłem ma niemal 100 tys. m 2 ).

Projekt berlińskiego architekta Hermanna Dernburga został wyłoniony w 1927 roku zamkniętym konkursie, do którego zaproszono sześciu architektów. Masywna bryła postawiona na planie litery U uzyskała zaokrąglone narożniki i lekko cofnięte najwyższe kondygnacje. Duże, mosiężne witryny w przyziemiu oraz horyzontalnie ukształtowane elewacje, złożone z przeplatających się pasów okien i stref podokiennych nadały całości dynamiki i wielkomiejskiego sznytu.

Kolorystyka i detale zewnętrzne, a zwłaszcza aranżacja wnętrz w stylu art déco, miały świadczyć o luksusowym i międzynarodowym charakterze obiektu, w którym sprzedawano towary z całego świata. Elewacje pokryte ceramicznymi płytkami w różnych odcieniach brązu zostały ożywione złotymi elementami i dekoracją rzeźbiarską w postaci głów i kwiatonów. Dwa oszklone dziedzińce i przylegające do nich otwarte klatki schodowe nadawały przestronnym wnętrzom jasności i elegancji. Nie zabrakło też nowoczesnych rozwiązań technicznych, poczynając od konstrukcji szkieletowej ze stali, a kończąc na wyposażeniu obiektu w schody ruchome, różnej wielkości windy osobowe i towarowe, chłodnie i magazyny.

Po wojnie budynek z wypalonymi wnętrzami i uszkodzonymi elewacjami był przez wiele dziesięcioleci stopniowo, piętro po piętrze, odbudowywany w uproszczonej formie, pełniąc dalej funkcję handlową jako Państwowy Dom Towarowy (PDT), a potem Dom Towarowy Centrum „Renoma”. Kolejnym początkiem dla tego obiektu była rozbudowa od 2005 roku o nowe skrzydło, dostawione od strony pl. Czystego. Projekt wykonał zespół Maćków Pracowni Projektowej (w składzie: Zbigniew Maćków, Piotr Wilk, Juliusz Ederman, Marta Firganek, Paweł Kirschke, Marek Kotowski, Piotr Krynicki, Piotr Zybura). Elewację ukształtowano horyzontalnie za pomocą gzymsów z wielowarstwowych płyt aluminiowych, które niczym złote wstęgi oplatają nową bryłę i stanowią płynne, a zarazem twórcze rozwinięcie starszej części budynku. Przeprowadzono także gruntowną modernizację wnętrz, w zgodzie ze standardami współczesnych obiektów handlowych, w których preferowany jest podział na butiki zamiast otwartych, jednoprzestrzennych wnętrz. Równolegle wykonano także rewaloryzację starszej części DH Wertheim, głównie elewacji, którą uzupełniono o brakujące elementy, co pozwala dziś docenić wysmakowaną kompozycję i kolorystykę tego obiektu.

Co zobaczysz

Luksusowy dom handlowy z końca lat 20., rozbudowany z rzadko spotykanym wyczuciem i wrażliwością na zabytkową formę.

Obiekt na mapie: