Osiedle Gajowice

w Osiedla prawie idealne / Patchwork

Gajowice to sztandarowa wrocławska realizacja budownictwa mieszkaniowego lat sześćdziesiątych XX wieku.

Pierwotnie Gajowice miały być „osiedlem awaryjnym dla mieszkańców Wrocławia wykwaterowanych z budynków przeznaczonych do rozbiórki”. W wyniku kolejnych zmian założeń powstał projekt osiedla przeznaczonego nawet dla 30 tysięcy mieszkańców. Była to wówczas największa inwestycja mieszkaniowa w powojennej historii miasta.

Pod względem architektoniczno-budowlanym osiedle było swoistym poligonem doświadczalnym technologii budowlanej lub – jak pisał Igor Tawryczewski – „muzeum wrocławskiego budownictwa”. Domy wznoszono stosując różne technologie; budowano tradycyjnie, z wykorzystaniem technologii wielkoblokowej, stosując prefabrykację wielkopłytową, w przypadku budynków wysokich zaś – zastosowano po raz pierwszy we Wrocławiu beton odpowietrzany.

Osiedle było swoistym poligonem doświadczalnym technologii budowlanej.

Aby zapewnić amortyzację wysokich kosztów produkcji form, poszczególne elementy musiały powstawać w bardzo długich seriach. Konsekwencją była duża powtarzalność detali i sekcji, a nawet całych budynków. W połączeniu z bardzo wąską paletą materiałów wykończeniowych musiało to skutkować daleko posuniętą uniformizacją, większość gajowickich bloków operuje więc podobnymi schematami plastycznymi.

Proste formy miała dopełniać opracowana dla całego osiedla koncepcja kolorystyczna. Jako podstawowe kolory przyjęto jasnopopielaty i biały. Elementy strukturalne podkreślano ciemnym grafitem. Dodatkowe kolory – oranż, bordo, zieleń i kilka odcieni niebieskiego – służyły podkreśleniu pojedynczych detali: wejść, przegród, płyt czołowych balkonów, wnętrz loggii. Mimo licznych niedoskonałości, Gajowice – ze względu na technologiczne i architektoniczne nowatorstwo oraz skalę – stały się sztandarową wrocławską realizacją budownictwa mieszkaniowego lat sześćdziesiątych XX wieku.

Zapisz

Zapisz

Co zobaczysz

Największą inwestycję mieszkaniową w powojennej historii miasta. Gajowice – ze względu na technologiczne i architektoniczne nowatorstwo oraz skalę – stały się sztandarową wrocławską realizacją budownictwa mieszkaniowego lat sześćdziesiątych XX wieku.

Obiekt na mapie: