Osiedle Księże Małe

w Osiedla prawie idealne

We wschodniej części Wrocławia, na tanich, podmiejskich gruntach, powstało robotnicze osiedle, wyposażone w całą potrzebną infrastrukturę (np. w łaźnię) i starannie zaprojektowane tereny zielone.

Osiedle zostało zaprojektowane od podstaw: wytyczono nowe ulice, przy których (w układach prostopadłych, równoległych i uskokowych) stanęły niskie, proste bloki o płaskich dachach i skromnej dekoracji – najciekawsze są plakiety nad wejściami (z ceramicznymi kotami, łabędziami, pszczołami) oraz gruboziarnisty, drapany tynk.

Między blokami powstały zielone przestrzenie, większe i mniejsze, a także płytkie, trawiaste niecki basenów przeciwpożarowych. Niewielkie mieszkania (przeważnie dwupokojowe, chociaż zdarzają się i czteropokojowe) wyposażono we wbudowane schowki i szafy, natomiast brak łazienek miały rekompensować łaźnia oraz pralnia, dostępne dla wszystkich mieszkańców (osiedle do dziś ma również własną kotłownię).

Nad planami poszczególnych domów pracowało kilku architektów, dlatego można dostrzec pewne różnice w rzutach i w kompozycji elewacji (ryzality, loggie, daszki nad wejściami itd.), ale w całości osiedle sprawia wrażenie jednolitego i harmonijnego. Tę harmonię burzą dziś chaotycznie zabudowane loggie, bardzo różne kształty okien i odpadający tynk. Jednak mimo wszystko Księże do dziś pozostaje odrębnym osiedlem o bardzo wyraźnym charakterze: w modernistycznych ramach toczy się zwykłe życie, a na sznurach rozciągniętych ponad ulicą Chorzowską przez cały rok suszy się pranie.

 

 

Co zobaczysz

Robotnicze osiedle z lat 20., czyli minimum socjalne, które sprawdza się do dziś.

 

Obiekt na mapie: