Wielkomiejski galeriowiec

W elewacji frontowej dominuje masywna ortogonalna kratownica, skomponowana z przecinających się stropów i wysuniętych ścian poprzecznych, dobitnie obrazująca konstrukcyjną logikę budynku.

Wolno stojący ośmiokondygnacyjny galeriowiec został ustawiony równolegle do ulicy, zajmując prawie cały odcinek między ulicami Tadeusza Rejtana i Tadeusza Kościuszki. Obie narożne części działki pozostały niezabudowane, przerywając ciągłość pierzei. Zabieg ten – zgodnie z nowoczesną doktryną – miał na celu rozluźnienie ciasnego śródmiejskiego kwartału. W elewacji frontowej dominuje masywna ortogonalna kratownica, skomponowana z przecinających się stropów i wysuniętych ścian poprzecznych, dobitnie obrazująca konstrukcyjną logikę budynku.

Każde pole kratownicy mieści jedno mieszkanie ukryte w głębokiej loggii. Każda nisza to precyzyjnie rozplanowana kompozycja złożona z otworów okiennych i niewielkiego balkonika dostępnego z kondygnacji sypialnianej. Kolorystyka ram okiennych została starannie skomponowana z białych i czarnych elementów, idealnie współgrających z szarością surowego betonu i jasną ścianą. Pozostałą część parteru tworzą wielkie, w całości przeszklone witryny lokali handlowych, dające wrażenie lekkości masywnego bloku.

W elewacji tylnej dominują smukłe przeszklone wieże klatek schodowych i galerie zapewniające komunikację w obrębie każdej kondygnacji mieszkalnej. Wprowadzenie mieszkań dwupoziomowych sprawiło, że galerii jest o połowę mniej niż wszystkich poziomów mieszkalnych w głównej części budynku. Manewr ten pozwolił uniknąć jeszcze jednej niedogodności typowej dla układów galeriowych – znajdujące się na górnym poziomie sypialnie są całkowicie odizolowane od galerii komunikacyjnej, co zapewnia lokatorom intymność w strefie prywatnej.

Co zobaczysz

Wolno stojący, ośmiokondygnacyjny galeriowiec z dwupoziomowymi mieszkaniami – wrocławski hit końca lat 50.!

Obiekt na mapie: